Τα αδύνατα για τους ανθρώπους..

Ευαγγέλιο κατά Λουκάν 18:18-30

(Με δικά μου λόγια) Και η ιστορία έχει ως εξής: Κάποιος πλούσιος άρχοντας πλησίασε και ρώτησε τον Ιησού τι έπρεπε να κάνει για να κληρονομήσει αιώνια ζωή και ο Ιησούς του απάντησε πως θα έπρεπε να τηρεί το νόμο. «Μη μοιχεύσεις, μη φονεύσεις, μη κλέψεις, μη ψευδομαρτυρήσεις, τίμα τον πατέρα σου και τη μητέρα σου». Ο άνθρωπος αποκρίθηκε πως όλα αυτά τα τηρεί από νέος στη ζωη του. Ο Ιησούς, τότε, του έδωσε μια μάλλον απάντηση που δεν περίμενε να ακούσει: « Ένα σου λείπει, πούλησε όλα τα υπάρχοντά σου, μοίρασέ τα στους φτωχούς, και θα έχεις θησαυρό στον ουρανό κι έλα κι ακολούθησέ με». Ο άνθρωπος αυτός, όμως, ακούγοντας τα λόγια του Ιησού, στεναχωρήθηκε πολύ γιατί ήταν πλούσιος και πως θα μπορούσε να δώσει όλα τα υπάρχοντά του στους φτωχούς; Του φάνηκε πολύ δύσκολο αυτό το κομμάτι. Ο Ιησούς έκανε μια διαπίστωση πως οι πλούσιοι δύσκολα θα μπουν στη βασιλεία του Θεού λόγω της υπέρμετρης αγάπης τους για τον πλούτο. Και οι μαθητές ρώτησαν: «Και ποιος μπορεί να σωθεί;» Ο Ιησούς απάντησε: «Τα αδύνατα για τους ανθρώπους είναι δυνατά για τον Θεό».

eGp1bXQxM

Αυτή είναι μια ιστορία που την ξέρω από μικρή και φυσικά αναφέρεται στους ανθρώπους που κάνουν το χρήμα είδωλό τους, θεό τους. Ο πλούσιος της ιστορίας είχε τηρήσει το νόμο κατά γράμμα ίσως, αλλά του διεύφευγε η ουσία. Για ποιο λόγο τα τηρούσε όλα αυτά; Για να είναι καλός μπροστά στους ανθρώπους και στο Θεό, όμως στην καρδιά του δεν υπήρχε χώρος για έλεος, επειδή η καρδιά του περιείχε είδωλα.

Μα, όπως και να χει.. γιατί ο Ιησούς τον άφησε να φύγει; Σχεδόν τον έδιωξε με τα λόγια του.

Αν ήμουν στη θέση του Ιησού και με ρωτούσε αυτός ο κύριος «τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;», σίγουρα θα αντιδρούσα διαφορετικά και η απάντησή μου δε θα είχε καμία σχέση με την απάντηση του Χριστού. Θα του έλεγα: Έλα αδελφε μου στην εκκλησία, διάβασε το Λόγο του Θεού και να προσευχήθουμε μαζί.Δε χρειάζεται να κάνεις τίποτε απολύτως για να κληρονομήσεις την αιώνα ζωή απλά πίστεψε στο Χριστό κι έλα στην εκκλησία κάθε Κυριακή! Τόσο εύκολο! Και φυσικά για να μην το ξεχάσω πρέπει να σου πω πως αν δεχθείς το Χριστό ως Σωτήρα και Κύριό σου όλα από δω και πέρα θα είναι υπέροχα στη ζωή σου, θα έχεις  χαρά και θα απολαμβάνεις κάθε στιγμή!

Ίσως υπερέβαλα λιγάκι αλλά κάπως έτσι θα παρουσίαζα τα πράγματα εγώ. Και όντως για χρόνια κάπως έτσι περιέγραφα τη σωτηρία και τη ζωή με το Θεό. Στην Αγία Γραφή όμως ούτε ο Ιησούς, ούτε οι απόστολοι προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την κατάσταση με ωραία λόγια. Ο Ιησούς έλεγε ότι για να γίνει κάποιος μαθητής του έπρεπε να σηκώσει το σταυρό του και να Τον ακολουθήσει. Έπρεπε να αρνηθεί τα πάντα για να κερδίσει το Χριστό. Και οι απόστολοι βλέπουμε πως δίδασκαν τους μαθητές πως διαμέσου πολλών θλίψεων πρέπει να μπούμε στη βασιλεία του Θεού.

Η αλήθεια είναι πως μπορεί να ακούγεται πολύ εύκολο : Για να σωθώ χρειάζεται μόνο, να πιστέψω στο Χριστό, όμως έχουμε σκεφθεί τι κόστος χρειάζεται για να Τον ακολουθήσουμε; Η πίστη δεν πρέπει να είναι παθητική αλλά ενεργητική! Κι αυτό έχει κόστος!

Τις προηγούμενες μέρες γνώρισα μια νέα κοπέλα, Τουρκάλα, η οποία προέρχεται από μουσουλμανική οικογένεια. Διαβάζοντας το Κοράνι και αναζητώντας λίγο βαθύτερα διάφορες πτυχές του Ισλάμ, αποφάσισε ότι δεν θέλει να ακολουθεί πια αυτή τη θρησκεία γιατί έχει πάρα πολλούς κανόνες και καθολου αγάπη κι έλεος. Με ρώτησε: Πως μπορώ να γίνω χριστιανή; Ο χριστιανισμός μου φαίνεται εύκολη θρησκεία. Αρχικά της εξήγησα το σχέδιο του Θεού για  τη σωτηρία του ανθρώπου κι εκείνη σχεδόν δάκρυσε, καταλαβαίνοντας πως ο Θεός μας αγαπάει. Μετά της είπα πως έπρεπε να πιστέψει και να δεχθεί το έργο και τη θυσία του Χριστού. Μου είπε «ναι, το πιστεύω». Έπειτα μιλήσαμε για το θέλημα του Θεού στη ζωή μας. Σταθήκαμε περισσότερο στις δύο μεγαλύτερες εντολές του Θεού: «Θα αγαπάς τον Κύριο τον Θεό σου με όλη την καρδιά,σου, με όλη την ψυχή σου, με όλη τη διάνοιά σου. Και θα αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου». Κι ο πλησίον σου  μπορεί να είναι κι ο εχθρός σου καμιά φορά. Η κοπέλα με κοίταξε και είπε: «Αυτό είναι πολύ δύσκολο. Δεν μπορώ να αγαπάω τους εχθρούς μου. Ο χριστιανισμός είναι πιο δύσκολος από το Ισλάμ. Δε νομίζω ότι μπορώ να το κάνω αυτό». Χαμήλωσε το βλέμμα της και μερικά δευτερόλεπτα μετά με κοίταξε και χαμογέλασε αμήχανα. Εκείνη την ώρα συνειδητοποίησα πως η δική μου δουλειά είχε τελειώσει από δω και πέρα αναλαμβάνει ο Θεός. Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να προσεύχομαι για την κοπέλα και να εμπιστευτώ τον Θεό. Αυτά που φαντάζουν αδύνατα σε μένα, είναι δυνατα για Εκείνον!

Πολλές φορές εμείς οι χριστιανοί προσπαθούμε να φέρουμε κόσμο στην εκκλησία, και μάλιστα τους φορτώνουμε με πρακτικά πράγματα και κώδικες που πρέπει να τηρούν, όταν όμως βλέπουμε εδάφια στη Γραφή που μπορεί κατα τη γνώμη μας να τροομάξουν τους ανθρώπους, τα αποφεύγουμε ή τα αλλάζουμε λίγο. Όμως, ο Ιησούς δεν  διάλεξε το πλήθος αλλά τους 12 μαθητές του. Δεν ενοχλήθηκε που κάποιοι δεν τον συμπαθούσαν ή ακόμη και τον μισούσαν, Εκείνος συνέχισε να κηρύττει την αλήθεια. Ήξερε πως κάποιοι θα έμεναν μαζί του και άλλοι όχι. Δεν προσπάθησε ποτέ να ωραιοποιήσει τίποτα. Και αυτό νομίζω, όσο δύσκολο, όσο λυπηρό κι αν είναι, είναι και δικό μας χρέος.

truth-bible.jpg

Όλοι ξέρουμε την τελευταία εντολή του Χριστού Ματθαίος 28: 19: « Αφού λοιπόν πορευτείτε, κάντε μαθητές όλα τα έθνη, βαπτίζοντάς τους στο όνομα του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος» όμως η φράση δεν τελείωσε: «Διδάσκοντάς τους να τηρούν όλα όσα παρήγγειλα σε σας και να, εγώ είμαι μαζί σας όλες τις ημέρες, μέχρι τη συντέλεια του αιώνα. Αμήν». Εϊμαστε λοιπόν έτοιμοι να κάνουμε μαθητές και να τους διδάξουμε να τηρούν όλα όσα ο Χριστός παρήγγειλε; Ή μήπως όποτε χρειαστεί μπορεί να θυσιάσουμε την αλήθεια για να κερδίσουμε μέλη στην εκκλησία; Δυστυχώς εγώ έκανα το δεύτερο για πολλά χρόνια. Ας είμαστε προσεκτικοί!

Και αν και μπορεί να φανεί σκληρό θέλω να κλείσω με κάποια λόγια του Παύλου: Γαλάτας 1:8 Αλλά, και αν εμείς ή άγγελος από τον ουρανό κηρύττει σε σας άλλο ευαγγέλιο, παρά εκείνο που σας κηρύξαμε, ας είναι ανάθεμα.

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Πριν να είναι αργά..

Χθες το βράδυ με μεγάλη λύπη παρακολούθησα τα νέα. Μια ακόμη βομβιστική επίθεση στην Κων/πολη.  Δεν ζω πολύ κοντά στην Κων/πολη αλλά αυτή είναι η τέταρτη βομβιστική επίθεση που πραγματοποιείται μέσα σε έξι μήνες μόνο στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς να μετρήσουμε άλλες εκρήξεις σε άλλες πόλεις της Τουρκίας. Πως να μην αγανακτήσεις με τους τρομοκράτες; Πως να μην τρομοκρατηθείς με τους τρομοκρατημένους; Πως να μην κλάψεις με αυτούς που θρηνούν; Η καρδιά μου είναι πολύ βαριά ενώ γράφω αυτές τις σκέψεις. Παρακαλώ, ας προσευχηθούμε για τις οικογένειες των θυμάτων και για τους τραυματισμένους.. Επίσης ας προσευχηθούμε για την Τουρκία που έχει υποφέρει πάρα πολύ από τρομοκρατικές επιθέσεις ειδικά τον τελευταίο χρόνο..

AAEAAQAA

Επιθέσεις που συμβαίνουν σε όλο τον κόσμο, τρομοκρατία.. Άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κι αυτό είναι άδικο, είτε μουσουλμάνοι, είτε χριστιανοί, είτε άθεοι, είτε μελαχρινοί, είτε λευκοί, είτε ομοφυλόφιλοι, είτε έχουν κάποιες  x πολιτικές πεποιθήσεις.. Δεν έχει καμία σημασία. Δεν είμαστε σε αυτό τον κόσμο για να κρίνουμε τον άλλο και πολύ περισσότερο να τον σκοτώνουμε.. Όλοι πρέπει να έχουν δικαίωμα στη ζωή! Όλοι είναι πολύτιμοι στα μάτια του Θεού.

Την προηγούμενη εβδομάδα έψαχνα εισιτήριο αεροπορικό για να  πάω στην Αθήνα. Κανονικά έπρεπε σήμερα Τετάρτη να βρίσκομαι στην Ελλάδα. Οπότε θα έπρεπε να πετάξω την Τρίτη. Και έψαχνα εισιτήριο από Κων/πολη για Αθήνα. Ναι, θα μπορούσα να είμαι κι εγώ εκεί.. Όμως ο Θεός πιστεύω πως με φύλαξε αλλάζοντας τα σχέδια μου. Δεν αγόρασα εισιτήριο. Όμως, η σκέψη ότι θα μπορούσα να είμαι εκεί εκείνη την ώρα με επηρέασε και με τρόμαξε. Πόσο κοντά λοιπόν είναι ο θάνατος;

1023618027

Λυπάμαι και πονάω μαζί με αυτούς που έχασαν αγαπημένα τους πρόσωπα αλλά θα ήθελα να κάνω κάποιες σκέψεις ακόμη για τους ζωντανούς.. Η ζωή είναι σύντομη και δυστυχώς καθημερινά συμβαίνουν πολλά περιστατικά για να μας το θυμίζουν.. Είτε είναι δίκαιο είτε είναι άδικο να αφήσουμε αυτό τον κόσμο, η αλήθεια είναι πως δεν είναι στο χέρι μας. Στο χέρι μας όμως είναι να φροντίσουμε να ζήσουμε τη ζωή με αγάπη, με χαρά, να περάσουμε χρόνο με τους αγαπημένους μας, και να εκπληρώσουμε το σκοπό της ύπαρξης μας.

Για μια ακόμη φορά, σκέφτομαι: Ποιος είναι ο σκοπός της ζωής μου; Πως πρέπει να ζήσω αυτή τη ζωή ώστε στο τέλος να μην πω: Μετάνιωσα, χαράμισα τη ζωή μου.

Θέλω να είμαι μέρος της βασιλείας του Θεού, αυτό θέλω. Θέλω να μάθω να χαμογελάω όταν πάω πχ. στην τράπεζα, και πρέπει να περιμένω στην ουρά, θέλω να μιλήσω ευγενικά στον δημόσιο υπάλληλο που μάλλον είναι κουρασμένος κι αρχίζει να φωνάζει. Με ένα χαμόγελο έχω περισσότερες πιθανότητες να τον επηρεάσω. Θέλω να γνωρίσω τους γείτονες μου, να τους καλέσω σπίτι να φάμε όλοι μαζί κάποιο απόγευμα. Θέλω να μοιραστώ μαζί τους τα νέα που άλλαξαν τη ζωή μου για πάντα! Θέλω να προσευχηθώ για κάποιον που είναι προβληματισμένος ή περνάει δύσκολα αυτό τον καιρό.. Θέλω να δώσω ενα χαρτομάντηλο σε αυτόν που κλαίει, να δώσω ελπίδα ίσως. Θέλω επισκεφθώ κάποιον γνωστό που είναι στο νοσοκομείο και πονάει. Να μιλήσω με κάποιον που έχω καιρό να μιλήσω. Να γράψω ένα μήνυμα ενθάρρυνσης. Να προσφέρω λίγο φαγητό σε κάποιον που έχει ανάγκη. Να περάσω λίγο χρόνο παραπάνω με την οικογένεια και τους φίλους μου. Να πω: συγνώμη που σε πλήγωσα. Υπάρχουν τόσα άλλα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε ώστε να ζήσουμε αυτή τη ζωή όσο καλύτερα γίνεται. Για μένα αυτή η λίστα είναι σημαντική, όχι ότι τα τηρώ όλα αυτά, αλλά θέλω να ξεκινήσω να κάνω κάποια βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Είμαι ακόμη ζωντανή και Τον ευχαριστώ!

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Ναι, γίνονται και σήμερα θαύματα!

Έχοντας πάνω από ένα χρόνο να γράψω.. τις προηγούμενες μέρες αποφάσισα ότι θα ήταν καλό να σας διηγηθώ την ιστορία ενός νεαρού κοριτσιού που πραγματικά με επηρέασε και με ενθάρρυνε πολύ! Ναι, γίνονται και σήμερα θαύματα!

8409-ea_miracles_happen when god steps in design

Θα ήθελα να αρχίσω κάπως έτσι.. Ο πληθυσμός της Σμύρνης είναι περίπου ίσος με τον πληθυσμό της Αθήνας, ίσως λίγο μικρότερος.  Αυτή η πληροφορία ίσως σας βοηθήσει να παρακολουθήσετε την παρακάτω ιστορία που είναι φυσικά αληθινή και μάλιστα συνέβη πριν 2 εβδομάδες στη Σμύρνη.

Πριν ένα- ενάμιση μήνα περίπου μια αδελφή από την εκκλήσία που πηγαίνουμε, έφερε μαζί της στη συνάθροιση της Κυριακής ένα νέο κορίτσι 21 ετών. Στο τέλος της συνάθροισης μου τη γνώρισε. Το όνομα της κοπέλας δεν θα το αποκαλύψω αλλά το αρχικό της είναι Σ. Αυτή η κοπέλα πριν ένα χρόνο έχασε τον πατέρα της και λίγους μήνες μετά από αυτό το γεγονός, με τη μητέρα της και την αδελφή της, αφησαν το σπίτι τους που ήταν στην ανατολική Τουρκία και μετακόμισαν στη Σμύρνη. Τα πάντα άλλαξαν στη ζωή της και φυσικά έχει να αντιμετωπίσει πολλές προκλήσεις.. Στο νέο τόπο διαμονής της δεν γνωρίζει πολλούς ανθρώπους κι έτσι μετά από πρόσκληση της νέας γειτόνισσας της αποφάσισε να έρθει στην εκκλησία. Όμως η Σ. έχει διαμορφώσει τα πιστεύω και την κοσμοθεωρία της και κανείς δεν πρόκειται να τα αλλάξει. «Δεν υπάρχει Θεός. Δεν υπάρχει παραδεισος ή κόλαση, δεν χρειαζόμαστε τη θρησκεία για να μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, μπορούμε να έχουμε ηθικές αξίες χωρίς να έχουμε ανάγκη κάποιο θεό που δημιουργήσαμε εμείς οι ίδιοι στο μυαλό μας». Αυτές ήταν οι απόψεις της και αμέσως με έκανε να καταλάβω ότι κανείς δεν θα μπορούσε να την πείσει για το αντίθετο. Το σεβάστηκα και προσπάθησα απλά να την πλησιάσω ως άνθρωπο. Της γνώρισα μια φίλη μου από την εκκλησία με την οποία «έδεσαν» αμέσως. Η Σ. λοιπόν παρόλο που δεν είχε σκοπό να γίνει χριστιανή, άρχισε να απολαμβάνει το χρόνο της με τους νέους χριστιανούς φίλους, που απέκτησε και άρχισε να έρχεται στην εκκλησία και στις συναντήσεις των νέων τακτικά.

Πριν δύο εβδομάδες, αργά το βράδυ, η αδελφή από την εκκλησία που την προσκάλεσε να έρθει πρώτη φορά στην εκκλησία μου έστειλε ένα μήνυμα: «Η Σ. εξαφανίστηκε. Δεν έχει γυρίσει στο σπίτι και οι δικοί της ανησυχουν». Δυστυχώς δεν ήξερα που βρισκόταν, επικοινώνησα μάλιστα και με άλλους κοινούς γνωστούς μα κανείς δεν είχε νέα της. Σε καμία κλήση δεν απαντούσε. Το επόμενο πρωί, στη συμπροσευχή της εκκλησίας όλοι προσευχήθηκαν για τη Σ. που δεν είχε επιστρέψει ακόμη στο σπίτι της. Ανάμεσα τους ήταν και μια άλλη αδελφη από την εκκλησία η Φ. η οποία μένει πολύ μακριά, κοντά στο αεροδρόμιο. Η Φ. δεν γνώριζε την Σ. όμως προσευχήθηκε γι αυτή και αμέσως μετά το τέλος της προσευχής έφυγε για να πάει στο κέντρο της πόλης. Δεν είχε καμία δουλειά στο κέντρο, έτσι κι αλλιώς ήταν πάρα πολύ μακριά από το σπίτι της, απλά, είχε μέσα της την αίσθηση ότι για κάποιο λόγο έπρεπε να πάει εκεί.. Ένιωθε την οδηγία του Θεού.

Η Σ., όπως μάθαμε αργότερα, είχε μαλώσει με τη μητέρα της το προηγούμενο βράδυ και δεν είχε επιστρέψει στο σπίτι της. Ήταν ήδη μεσημεράκι κι εκείνη καθόταν κι έκλαιγε σε ένα κεντρικό σημείο της πόλης. Ξαφνικά την πλησίασε μια άγνωστη και της είπε: «Δεν ξέρω τι περνάς αλλά ο Θεός ξέρει. Έχω κάτι να σου δώσω κι ελπίζω να σε ανακουφίσει λίγο». Απλώνοντας το χέρι της έδωσε ένα βιβλίο σχετικό με τη συχγώρηση. Αυτή η γυναίκα ήταν η Φ από την εκκλησία. Η Φ. έφυγε και άφησε την Σ. μόνη της. Καθώς άνοιξε το βιβλίο, έμεινε έκπληκτη καθώς έπρόκειτο για ένα χριστιανικό βιβλίο. Εκείνη τη στιγμή η υπεύθυνη της νεολαίας τηλεφώνησε στη Σ., εκείνη ήθελε να κλήσει το τηλέφωνο αλλά από την ταραχή της κατά λάθος απάντησε στην κλήση. Σε λίγη ώρα η υπεύθυνη της νεολαίας πήγε να συναντήσει την Σ. στο σημείο που της είχε υποδείξει. Μίλησαν για αρκετή ώρα και η Σ. διηγήθηκε όλα όσα της συνέβησαν. Η υπεύθυνη της νεολαίας επιβεβαίωσε πως η άγνωστη γυναίκα που άφησε το βιβλίο ήταν μια καλή αδελφή από την εκκλησία. Και τότε η Σ. που μέχρι τότε πίστευε στην τύχη, αναγνώρισε πως αυτό δεν μπορεί να είναι σύμπτωση. Έτσι η Σ. άρχισε να πιστεύει στο Θεό. Τώρα, έχει αρχίσει να διαβάζει την Αγία Γραφή και μάλιστα έχει συνεχώς νέες απορίες. Ψάχνει, προσεύχεται, διαβάζει. Δεν σταμάτησε να σκέφτεται λογικά και να εξετάζει το κάθε τι, ίσα ίσα, συνεχίζει και αυτός, πιστεύω, είναι ο λόγος που η πίστη της δυναμώνει ολοένα και πιο πολύ!

Αυτή την ιστορία τη γράφω προς ενθάρρυνση όλων μας! ο Θεός εργάζεται και στις μέρες μας με θαυμαστούς τρόπους. Τι είναι αδύνατο στο Θεό;;

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

«Ζωντανή Βιβλιοθήκη»

Στα πλαίσια μιας εργασίας τους, κάποιοι φοιτητές ενός ιδιωτικού πανεπιστημίου της Άγκυρας, ανακάλυψαν την εκκλησία και ήρθαν ζητώντας χριστιανούς εκπροσώπους για να παρευρεθούν σε μια εκδήλωση που θα λάμβανε μέρος στο πανεπιστήμιο.

Εικόνα

Η εκδήλωση αυτή, λεγόταν: «ζωντανή βιβλιοθήκη». Συμμετείχαν πολλοί εκπρόσωποι διάφορων κοινωνικών ομάδων όπως: ομοφυλόφυλοι, τρανσέξουαλ, πρώην φυλακισμένοι, σχιζοφρενείς, άθεοι, αλεβήτες μουσλουμάνοι και χριστιανοί. Αυτές οι ομάδες ψηφίστηκαν από τους φοιτητές του πανεπιστημίου αυτού, ως οι πιο ενδιαφέρουσες για να γνωριστούν καλύτερα. Οι εκπρόσωποι αυτών των ομάδων, 1-3 από κάθε κοινωνική ομάδα, λέγονταν «βιβλία» και οι φοιτητές του πανεπιστημίου είχαν την ευκαιρία με ορισμένη σειρά, για 15 λεπτά να μιλήσουν με τα «βιβλία» και να τους απευθύνουν ερωτήσεις σχετικά με την κοινωνική ομάδα που εκπροσωπούσαν. Πραγματικά, πρέπει να πω ότι η διοργάνωση ήταν φανταστική!!!! Τα πάντα με τάξη και όλα υπό έλεγχο και πολύ ευγένεια και σεβασμός!!!!

Εκπρόσωποι των χριστιανών ήμασταν ο Ibrahim (ο σύζυγός μου) κι εγώ.

Η εκδήλωση διήρκησε 2 μέρες κατά τη διάρκεια των οποίων είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με πολλούς φοιτητές για την πίστη μας ελεύθερα. Δεν είχαν όλοι οι συνομιλητές μας το ίδιο ενδιαφέρον. Όμως κάποιοι πραγματικά ενδιαφέρθηκαν να μάθουν τι πραγματικά πιστεύουμε. Θα μπορούσα να χωρίσω τις ερωτήσεις που μας έκαναν σε 5 κατηγορίες.

ερωτήσεις σχετικά με

1)  τον τρόπο λατρείας μας ( στο Ισλάμ η λατρεία αποτελείται από: 5 φορές την ημέρα προσευχή σε ορισμένες ώρες, νηστείες σε τακτικά διαστήματα, προσκύνηση στη Μέκκα, τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του κάθε μουσουλμάνος πρέπει να επισκεφθεί τη Μέκκα. Όμως μας είπαν ότι νόμιζαν πως στο χριστιανισμό δεν υπάρχει λατρεία..)

2) γιατί χριστιανισμός και όχι κάποια άλλη θρησκεία;

3) πως γίναμε χριστιανοί ( αυτή η ερώτηση απευθεινόταν σχεδόν αποκλειστικά στον Ibrahim, επειδή προέρχεται από μουσουλμανική οικογένεια, αφού μάθαιναν ότι δεν τον έκανα εγώ χριστιανό αλλά διάλεξε να γίνει χριστιανός πριν να με γνωρίσει)

4) τη Βίβλο και το Κοράνι 

5) φυσικά υπήρξαν και άσχετες με το θέμα ερωτήσεις (πχ. μας ρώτησαν δύο κορίτσια: πως γνωριστήκατε;;)

Εικόνα Εικόνα

Μιλήσαμε με πολλούς φοιτητές, τους ενθαρρύναμε να σκεφτούν και να επιλέξουν συνειδητά την πίστη τους και όχι επειδή «έτυχε» να γεννηθούν στην Τουρκία πρέπει να είναι μουσουλμάνοι. Καλό είναι να ψάξουν. Τους ενθαρρύναμε επίσης να διαβάσουν και το Κοράνι και τη Βίβλο και να αποφασίσουν οι ίδιοι. Τους είπαμε πως αν όντως το Ισλάμ είναι η αλήθεια  θα το προτιμήσουμε αλλά μετά από προσωπική αναζήτηση της αλήθειας καταλήξαμε στο ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού.  Τους προκαλέσαμε να αναζητήσουν την αλήθεια. Μοιράσαμε 10 – 15 καινές διαθήκες. Δυο κοπέλες και ένας νεαρός πραγματικά προβληματίστηκαν. Μια κοπέλα ήρθε στην εκκλησία μερικές μέρες μετά και έκανε ερωτήσεις.

Τέλος, ένα εντελώς απρόσμενο γεγονός. Ένας νέος φοιτητής του πανεπιστημίου, μας πλησίασε και μας είπε:» Όταν έμαθα ότι υπάρχουν χριστιανοί, δήλωσα αμέσως στη γραμματεία πως θέλω να σας μιλήσω επειδή κι εγώ είμαι χριστιανός.»  Χαρήκαμε πάρα πολύ!!  Στη συνέχεια μας αφηγήθηκε το πως πίστεψε και μας φανέρωσε πως δεν πηγαίνει στην εκκλησία γιατί φοβάται την οικογένειά του και δεν έχει επαφή με άλλους χριστιανούς. Εμείς τον ενθαρρύναμε και προσευχηθήκαμε για αυτόν και ο Ibrahim κρατάει επαφή μαζί του πια.

Αυτό τα γεγονότα  συνέβησαν και ήθελα να τα μοιραστώ μαζί σας για να σας ενθαρρύνω και να σας πω ότι ο Κύριος εργάζεται και μας χρησιμοποιεί με τρόπους που ούτε καν φανταζόμαστε!!  Σε μια μουσουλμανική χώρα ο Κύριος χρησιμοποίησε μια εκδήλωση κάποιων φοιτητών για να κάνει αισθητή την παρουσία Του! Σε μια μουσουλμανική χώρα μπορέσαμε τόσο ελεύθερα και τόσο απλά να μιλήσουμε για την αγάπη Του και να μοιράσουμε το λόγο Του! Δόξα στο Θεό!! Αν όχι όλοι, οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είχαν ξαναδεί χριστιανό, παρά μόνο μέσα από αμερικάνικες ταινίες. Είμαστε πρεσβευτές του Χριστού σε αυτό τον κόσμο! Ας μην το ξεχνάμε! 🙂

Posted in Uncategorized | 1 σχόλιο

μουσουλμάνοι σε εκκλησία !

Λίγες μέρες μετά την Κυριακή της Ανάστασης.. Πολύ νωρίς το πρωί, φτάσαμε στην Πρίγκηπο, (ένα νησί απέναντι από την Κων/πολη- τουρκ.Büyükada) . Ένα φέρι μποτ γεμάτο χριστιανούς από όλη την Τουρκία. Όλοι μαζί με ένα σκοπό. Φτάσαμε λοιπόν, όλοι μαζί και ανηφορίσαμε προς το εκκλησάκι του Άη Γιώργη, το οποίο είναι χτισμένο σε ένα ψηλό λόφο. Εκεί λοιπόν, σε μήκος αυτού του ανηφορικού δρόμου, στήσαμε τραπεζάκια με ενημερωτικά φυλάδια για το τι είναι χριστιανισμός. Όποιος ήθελε μπορούσε να πάρει δωρεάν και μια καινή διαθήκη.Φυσικά εκτός από μας είχαν έρθει και πολλοί έμπροροι που πουλούσαν σταυρούς, κομποσκοίνια, δώρα για τις ευχές κλπ..

Εικόνα

Στο εκκλησάκι αυτό, πραγματικά μεγάλα πλήθη κατεύθαναν συνεχώς για να κάνουν μια ευχή σχετικά με πράγματα που θέλουν να πραγματοποιηθούν στη ζωή τους, πχ. Θεραπεία, ευτυχία, γάμος, παιδί, καριέρα, απόκτηση σπιτιού, απόκτηση αυτοκινήτου κλπ. Η διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί ήταν η εξής. Καθένας έπρεπε να ανηφορήσει ως το εκκλησάκι για να κάνει την ευχή του. Για να είναι σίγουροι πως η ευχή θα πιάσει, άλλοι άναβαν κεράκια ή έδεναν κλωστές στα δέντρα στην αρχή του δρόμου και προσέχοντας να μη σπάσει η κλωστή ανέβαιναν προς το εκκλησάκι, ξετυλίγοντας προσεκτικά το νήμα. Άλλοι έδεναν κορδέλες ή και κάποια προσωπικά τους αντικείμενα στα δέντρα ως τάματα. Και πολλοί από αυτούς για χρόνια την ίδια ημέρα ανεβαίνουν στο εκκλησάκι για να ευχηθούν.  Για να πω την αλήθεια, περίμενα να δω Έλληνες, Αρμενίους εκεί αλλά προς μεγάλη μου έκπληξη μόνο ένα ζευγάρι άκουσα να μιλάει ελληνικά. Λογικά θα υπήρχαν κι άλλοι καθώς μέσα σε τέτοιο πλήθος ποτέ δεν ξέρεις.. αλλά η συντριπτική πλειοψηφία ήταν Τούρκοι μουσουλμάνοι ! Για μένα αυτό ήταν μεγάλο σοκ καθώς δεν περίμενα πως τόσοι μουσουλμάνοι θα κατέφεγαν σε μια εκκλησία με την ελπίδα να πραγατοποιηθούν οι ευχές τους.

Εικόνα Εικόνα

Δεξιά και αριστερά του δρόμου, όπως είπα κ πιο πριν στήσαμε τραπεζάκια, ταμπλό, παντομίμες, μουσικές ομάδες. Κάθε ευαγγελιστικό μέσο χρησιμοποιήθηκε. Με τα απαραίτητα νόμιμα έγγραφα στα χέρια μας, επί ώρες προσευχόμασταν για αυτούς τους ανθρώπους. Επίσης, υπήρξαν πολλές ευκαιρίες για ευαγγελισμό και συζητήσεις. Οι άνθρωποι αυτοί όντως είχαν εναποθέσει όλες τους τις ελπίδες για την πραγματοποίηση των επιθυμιών τους σε αυτόν τον τόπο. Γι αυτό ξέροντας ότι είμαστε χριστιανοί έρχονταν σε μας και ζητούσαν προσευχή. Τόσο απλά. Εμείς προσευχόμασταν για αυτούς αλλά προσπάθούσαμε να τους εξηγήσουμε  πως κι εκείνοι μπορούν να προσευχηθούν και να εισακουστούν. Δεν χρειάζεται να έρθουν σε κάποιο ιδιαίτερο τόπο, δεν χρειάζεται κάποιος άλλος να προσευχηθεί για αυτούς. Χρειάζεται μόνο ένα μέσο. Ο Ιησούς Χριστός και η πίστη σε αυτόν!

Εικόνα Εικόνα

Κάποιοι άκουσαν αλλά δεν ενδιαφέρθηκαν, κάποιοι άκουσαν, ενδιαφέρθηκαν αλλά ξέχασαν, κάποιοι άλλοι άκουσαν και άλλαξε όλη τους η ζωή. Έστω και για μια ψυχή άξιζε!

Μοιάζει απίστευτο που τόσοι πολλοί μουσουλμάνοι ελπίζουν πως σε μια εκκλησία υπάρχει η αλήθεια, έστω κι αν αυτή η αλήθεια δεν έχει ξεκάθαρη μορφή.  Ίσως αυτό σημαίνει ότι ψάχνουν! Ας προσευχόμαστε.

Στο γυρισμό, και πάλι παρέα με πιστούς από όλη την Τουρκία! ακούστηκαν μαρτυρίες, προσευχηθήκαμε, και ψάλλαμε όλοι μαζί ύμνους στον Θεό χορέυοντας και γιορτάζοντας γιατί ο Κύριος είναι ζωντανός!!

Χριστός ανέστη!!!

Εικόνα

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Στο σταθμό των λεωφορείων..

Τουρκία- Άγκυρα, 2014

Μία κρύα νύχτα, κάποιοι χριστιανοί, όπως κάθε εβδομάδα την ίδια μέρα, έφτασαν στο σταθμό των λεωφορίων. Εκεί, μένουν άνθρωποι άστεγοι, πεινασμένοι, άνεργοι. Εκεί, μένουν μετανάστες και τα παιδιά τους, που κυκλοφορούν μέσα στο κρύο χωρίς κάλτσες και χωρίς παπούτσια. Μέσα στο κτίριο όπου οι ταξιδιώτες περιμένουν να επιβιβαστούν στο λεωφορείο, σε κάποιες γωνίες, μπορεί κανείς να διακρίνει παλιά στρώματα. Κάθε νύχτα εκεί κοιμούνται μητέρες με τα παιδιά τους, άνδρες μετανάστες ή άνεργοι. Μπορεί αυτό να είναι το αποτέλεσμα κακών επιλογών, όμως ίσως αυτή να ήταν η μόνη τους επιλογή. Κάθε άνθρωπος ονειρεύεται ένα σπίτι. Όμως κάποιοι άνθρωποι μένουν στο δρόμο ή βρίσκουν μια γωνία στο σταθμό των λεωφορίων να προστατευτούν από το κρύο.

Εκείνη λοιπόν τη νύχτα, οι χριστιανοί μέσα σε ένα παρκαρισμένο βανάκι, έδωσαν πιλάφι με κοτόπουλο στους αστέγους. Και οι άστεγοι γνώριζαν τους χριστιανούς και κάθε εβδομάδα την ίδια μέρα σχημάτιζαν ουρά κοντά στο βανάκι για να πάρουν λίγο πιλάφι.

Γρήγορα. κατέφτασε στο σημείο που ήταν σταματημένο το αυτοκίνητο, η αστυνομία.

-Τι κάνετε εδώ; Δεν ξέρετε ότι είναι παράνομο το να δίνετε φαγητό στους αστέγους; Για ποιο λόγο το κάνετε αυτό;;ρώτησε ένας αστυνομικός.

Ένας από τους χριστιανούς απάντησε: Ξέρουμε ότι εδώ υπάρχουν πολλοί πεινασμένοι άνθρωποι και πολλά παιδιά και θελήσαμε να τους φέρουμε λίγο φαγητό.

Ο αστυνομικός: Πρέπει να πάρετε άδεια πρώτα. Αυτό είναι παράνομο.

χριστιανός: Αν δω ένα πεινασμένο παιδάκι στο δρόμο είναι παράνομο να του δώσω ένα τοστ;

αστυν.: όχι, βέβαια.

χριστ.: δύο τοστ;

ο αστυνομικός δεν απάντησε, περίμενε όμως να ακούσει τη συνέχεια.

από πόσα τοστ και πάνω πρέπει να πάρω άδεια πρώτα για να δώσω στο παιδάκι;

Ο αστυνομικός δεν απάντησε. Επανέλαβε όμως τα προηγούμενά του λόγια: Το να δίνετε φαγητό στους αστέγους είναι παράνομο.

Μερικά χρόνια πριν η ίδια ομάδα χριστιανών, είχε μπει μέσα στο σταθμό για να δώσει φαγητό στους αστέγους. Η ασφάλεια τους σταμάτησε και δύο άτομα από την ομάδα οδηγήθηκαν στο γραφείο του διοικητή.

– Τι κάνετε εδώ;

– Θέλουμε να δώσουμε φαγητό στους φτωχούς ανθρώπους.

-Δεν υπάρχουν φτωχοί άνθρωποι εδώ. είπε ο διοικητής.

Την ίδια ώρα, δεκάδες πεινασμένοι άνθρωποι, σε ένα προάυλιο χώρο, παρακαλούσαν να πάρουν λίγο φαγητό..

 

 

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε

Όνειρα – μαρτυρία

Η Z. G. ζει στη Σμύρνη, εκεί τη γνώρισα σε μια τοπική εκκλησία και με εντυπωσίασε πραγματικά πολύ ο τρόπος με τον οποίο εργάζεται ο Θεός στη ζωή της.

«Γεννήθηκα στην Τουρκία. Η οικογένειά μου δεν είναι από  τους φανατικούς μουσουλμάνους, αλλά οπωσδήποτε η τουρκική κουλτούρα έχει επηρεαστεί πολύ από το Ισλάμ. Ήρθα στο Χριστό πριν 3 περίπου χρόνια. Ζούσα κανονικά τη ζωή μου, όμως, τα βράδια που κοιμόμουνα έβλεπα όνειρα, έβλεπα στα όνειρά μου το Χριστό, έναν άνδρα με λευκά ρούχα που ακτινοβολούσε, ήξερα μέσα στον ύπνο μου, ότι ήταν ο Ιησούς αυτός ο άνδρας. Αυτό το ίδιο όνειρο το έβλεπα για κάποια χρόνια. Λίγο καιρό αργότερα, γνώρισα κάποιον χριστιανό, που μου μίλησε για το έργο του Χριστού και έτσι πίστεψα. Τώρα, ξέρω πως ο Θεός με προετοίμαζε με αυτά τα όνειρα για να πιστέψω σ’ Αυτόν.

Τώρα, θέλω να Τον υπηρετήσω. Θέλω να πάω στην Αφρική να προσφέρω αγάπη. Την αγάπη που Εκείνος μου έδωσε. Προσεύχομαι να πάω στην Αφρική και να Τον υπηρετήσω.»

Ζ. G.

Πραγματικά ο Θεός κάθε φορά μου αποδεικνύει πόσο Θαυμαστός είναι μέσα από ομολογίες παιδιών Του!!

Είναι αρκετά γνωστό, ότι στην Τουρκία ο Θεός χρησιμοποιεί πάρα πολύ συχνά τα όνειρα, ώστε να παρακινήσει ανθρώπους να Τον γνωρίσουν.  Όπως στην ιστορία της Ζ., έτσι και στις ζωές άλλων Τούρκων, στα όνειρά τους εμφανίζεται ο Ιησούς και τους καλεί από το σκοτάδι στο φως!

Έχω αναρωτηθεί πολλές φορές για ποιο λόγο ο Θεός χρησιμοποιεί τόσο πολύ τα όνειρα, σε αυτή τη χώρα. Ίσως υπάρχουν πολλοί λόγοι αλλά ένας προφανής λόγος που μπορώ να σκεφτώ, είναι επειδή η Τουρκία είναι μια τεράστια σε έκταση χώρα και οι πιστοί είναι τόσο λίγοι. 386347608_640

Ο πληθυσμός της Τουρκίας υπολογίζεται περίπου στα 76.805.524. Σε ποσοστό το 99.6 % είναι μουσουλμάνοι. Οι χριστιανοί στην Τουρκία είναι πολύ λίγοι. Όμως ο αγρός είναι ακόμα πολύς. Κι όπως λέει στην προς Ρωμαίους επιστολή ο Παύλος:

«Επειδή, «καθένας που θα επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, θα σωθεί». Πώς, λοιπόν, θα επικαλεστούν εκείνον στον οποίο δεν πίστεψαν; Και πώς θα πιστέψουν σ’ εκείνον, για τον οποίο δεν άκουσαν; Και πώς θα ακούσουν, χωρίς να υπάρχει εκείνος που κηρύττει;Και πώς θα κηρύξουν, αν δεν αποσταλούν;»  Ρωμ. 10: 13-15

Ο Θεός είναι δυνατός και χρησιμοποιεί πολλούς τρόπους για να φέρει ανθρώπους στη βασιλεία Του. Αλλά ας προσευχόμαστε για εργάτες σε αυτό τον αγρό του Κυρίου. Λέγεται μάλιστα, ότι η Τουρκία είναι η μεγαλύτερη χώρα στην οποία το ευαγγέλιο δεν έχει εξαπλωθεί. Ας σταθούμε σε προσευχή με αγάπη γι’ αυτό το λαό.  Ας σταθούμε με προσευχή για τους «γείτονές μας» καθώς οι χριστιανοί στην Τουρκία περνούν δύσκολα, εξαιτίας της πίστης τους.

Υπάρχει μια ταινία βασισμένη σε αληθινές ιστορίες ανθρώπων από διάφορες χώρες του κόσμου, που ο Θεός τους μίλησε μέσα από οράματα και όνειρα. Η ταινία ονομάζεται «More than Dreams». Είναι πολύ καλή.  http://www.youtube.com/watch?v=OF4tahRt-94

570_More_Than_Dreams

Posted in Uncategorized | Σχολιάστε